เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 ตาเฒ่าเว่ยผู้ลึกลับ
เจ้าเมืองคนใหม่ผู้นี้รู้จักวางตัวไม่เบา ทั้งยังดูว่านอนสอนง่ายอีกด้วย
น่าเสียดายก็แต่ดันเป็นคนโง่!
ต้องรู้ไว้ว่าที่นี่คือเมืองศิลา สถานที่กันดารแร้นแค้นขนาดนกยังไม่ยอมมาถ่ายมูล
สำหรับผู้บำเพ็ญเพียรแทบทั้งหมดในเมือง ที่นี่เป็นเพียงสถานีพักทางให้แวะพำนักชั่วคราวเท่านั้น
พวกเขาไม่มีความรู้สึกผูกพันใดๆ กับเมืองศิลา จึงย่อมไม่เปลืองแรงคิดสร้างเหลาสุราหรือหอนางโลมอะไรขึ้นมาแน่
รอจนกอบโกยเงินทองได้สำเร็จแล้วค่อยหนีออกจากที่เฮงซวยนี่ มุ่งหน้าไปยังเมืองใหญ่ที่เจริญรุ่งเรือง มิใช่สุขสบายไร้กังวลยิ่งกว่าหรือ?
แน่นอนว่าหากมีใครคิดจะลงมือทำเรื่องนี้ พวกเขาก็ไม่คิดขัดขวาง ซ้ำยังยินดีเสียด้วยซ้ำ
อย่างไรเสียถึงเวลานั้นก็แค่ไปกินดื่มแล้วชักดาบก็สิ้นเรื่อง!
“ความคิดไม่เลว!”