กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 15 ป้ายทองคำหอเซียวเหยา
ตาเฒ่าเว่ยไม่ธรรมดาเลย ทั้งยังลึกลับมาก
ทว่าฉินอู๋เหวยไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว จึงคร้านจะสืบสาวราวเรื่องอะไร ขอแค่ไม่มาขวางทางเขาก็พอแล้ว
หลายวันต่อมา ฉินอู๋เหวยมีตาเฒ่าเว่ยคอยติดตามไปไหนมาไหน ว่างเมื่อไรก็เดินเตร็ดเตร่ไปรอบเมือง พูดคุยสัพเพเหระสารพัด จนทั้งสองสนิทสนมคุ้นเคยกันมากขึ้นเรื่อยๆ
“เฒ่าเว่ย ได้ยินว่าช่วงนี้มีคนตายบ่อยหรือ?”
“เจ้าหนอนเส้นเลือดนั่นล่ายากมากเลยหรือ?”
ใต้เชิงกำแพงเมือง ฉินอู๋เหวยคาบหญ้าป่าไว้ในปากต้นหนึ่ง พลางเอ่ยถามด้วยความสงสัย
อย่าเห็นว่าช่วงนี้เขาเอาแต่เดินเตร็ดเตร่ ทำท่าเหมือนคนไม่เอาการเอางาน ความจริงเขาไม่ได้อยู่เฉยเลยสักนิด แต่คอยสืบเสาะจนรู้เรื่องราวมากมาย และเข้าใจเมืองศิลามากขึ้นเรื่อยๆ