กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 412 เขาไม่ตี ข้าตีเอง
ผู้อาวุโสสิบสองตวาดลั่น “เฉินจิ่นหนิง เจ้ารู้หรือไม่ว่ามีความผิดฐานอกตัญญูอย่างยิ่ง? ต่อให้ไม่ใช้กฎหมายแผ่นดิน เพียงอ้างกฎตระกูล ข้าก็สั่งให้คนจับเจ้าประหารหน้าศาลบรรพชนได้!”
จิ่นหนิงแบมือ “ผู้อาวุโสสิบสอง คำพูดมิใช่เช่นนั้น ข้าบอกไปแล้วว่าข้าเป็นพ่อค้า เมื่อบิดาข้าฝังในสุสานบรรพชนแห่งนี้ไม่ได้ สุสานบรรพชนก็หมดความหมายสำหรับข้า ข้าเป็นบุตรีที่ออกเรือนแล้ว ย่อมดูแลเพียงสุสานบรรพชนทางฝั่งท่านสามี ในเมื่อไม่เกี่ยวข้องกับข้า ข้าจะขายแล้วพวกเจ้าจะโวยวายไปไย? ข้าเป็นคนยุติธรรม ใครอยากซื้อก็ซื้อได้ หากพวกเจ้ามีเงินตำลึง ก็มาคุยกับข้าได้เช่นกัน”