กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 411 ขายสุสานบนภูเขา
เฉินฉางโซ่วเห็นผู้คนที่มามุงดูมีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ จะพูดกันอยู่ข้างนอกเช่นนี้ก็ไม่ใช่เรื่อง จึงเห็นว่าท่าทีของจิ่นหนิงประจบเอาใจถึงเพียงนี้ เขาจึงกล่าวเสียงแข็งว่า “เจ้ารออยู่ที่นี่ก่อน ข้าจะเข้าไปรายงานท่านสิบสองกงผ่านอุโมงค์ลับ”
จิ่นหนิงยังคงประสานมือคารวะ “ได้ รบกวนแล้ว”
เฉินฉางโซ่วสั่งให้คนเฝ้าประตูต่อไป ส่วนตนเองก็วิ่งเหยาะ ๆ เข้าไป
ครู่หนึ่งก็เห็นเฉินฉางโซ่วเดินออกมา มองจิ่นหนิงแล้วกล่าวว่า “ท่านสิบสองกงมีเมตตา อนุญาตให้เจ้าเข้าไปพูดคุยได้ แต่ห้ามเข้าไปในเรือนหลักของศาลบรรพชน ให้ยืนอยู่ข้างนอก”
“เจ้าค่ะ ขอบคุณ ข้ารู้กฎดี!” จิ่นหนิงกล่าวขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ไม่ให้เข้าเรือนก็ดี จะได้พูดกันในลาน