กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 413 รับมือไปก่อน
พอจิ่นหนิงลงมือ สตรีกลุ่มนั้นก็กรูกันเข้าใส่นาง
แต่ไม่ต้องพูดถึงว่านางมีไม้กวาดอยู่ในมือ ต่อให้มือเปล่า พวกนางก็เข้าใกล้ตัวนางไม่ได้
ไม้กวาดกวัดแกว่งราวกับดอกบัวร่วง ฟาดจนป้าสะใภ้หยุนกับน้าสะใภ้และเหล่าสตรีในตระกูลหลายคนกุมหัวร้องลั่น วิ่งหนีกระเจิดกระเจิง เสียงหัวเราะครืนจากผู้คนบนกำแพงกับตรงประตูดังขึ้น
เหล่าบุรุษที่ยืนอยู่ข้างท่านอาสิบสองเห็นนางลงมือแล้ว จะอดทนต่อไปได้อย่างไร
สิบกว่าคนจึงกรูกันเข้ามาพร้อมกัน หมายจะจับจิ่นหนิงไปสั่งสอนให้รู้สำนึก
เฉินโส่วเฉิงเห็นเหตุการณ์ดังนั้นก็รีบตะโกนว่า “จับนางไว้ จับนางมัดแล้วลากเข้าไป ให้นางคุกเข่าสำนึกผิดต่อหน้าป้ายบรรพชน!”
พอต้องรับมือกับพวกเขา จิ่นหนิงก็ไม่จำเป็นต้องใช้ไม้กวาดแล้ว