กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 390 เรียกท่านพ่อสักคำ
จิ่นหนิงสะลึมสะลือ รู้สึกเพียงว่าทั่วร่างประหนึ่งถูกไฟเผาอยู่ครู่หนึ่ง ร้อนรุ่มไปทั้งกาย ครู่หนึ่งกลับเหมือนตกลงไปในห้องน้ำแข็ง หนาวจนสติสัมปชัญญะแทบด้านชา
ทว่าวาจาเหล่านั้นของท่านหญิงรุ่ยชิง นางได้ยินทุกถ้อยคำโดยไม่ตกหล่น
ในใจนางราวกับถูกบางสิ่งกัดแทะ ทั้งเจ็บทั้งขมขื่น นางจมอยู่ในห้องน้ำแข็ง รู้สึกถึงสายน้ำเย็นยะเยือกโถมเข้ามาปกคลุมทั่วฟ้า ทว่าครู่ต่อมากลับมีเปลวไฟลุกโชนขึ้นมา เผาจนริมฝีปากแห้งผาก ลิ้นแห้งผาก นางอยากลืมตา แต่กลับทำไม่ได้