กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 318 เจ้าช่วยเขาด้วยเถิด
เฉินกั๋วกงโบกมือ “มามา ไม่ต้องฝืนนางหรอก แค่นี้ก็ดีแล้ว จะบังคับนางไปไย?”
เขาย่อมไม่เชื่อว่านี่เป็นความตั้งใจของจิ่นหนิง หลังจากแบกหนามขอขมาแล้ว ในสองวันแรกจิ่นหนิงยังแวะมาหาอยู่บ้าง แต่หลังจากนั้นก็ไม่เคยมาอีก
เขารู้ว่าจิ่นหนิงยังคงคับแค้นใจต่อเขา แต่ก็ไม่เป็นไรแล้ว เขาปล่อยวางได้ ไม่คิดบังคับนาง ขอเพียงนางยอมแต่งออกจากจวนกั๋วกง เขาก็พอใจมากแล้ว
หากไม่ใช่เพราะงานแต่ง เขาคงไม่ยอมกินแม้แต่ยาที่ท่านหมอสั่ง
มามาเฉียนกล่าวว่า “คราวนี้ข้าเฒ่าไม่ได้บังคับนาง เป็นนางพูดเองว่าจะมา ทั้งยังเรียกคุณชายใหญ่กับคุณหนูใหญ่มาด้วย หากท่านกั๋วกงไม่สบาย ข้าเฒ่าก็จะกลับไปบอกท่านหญิงสักคำ”
กล่าวจบ มามาเฉียนก็หมุนกายจากไป