กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 319 ข้ารู้ดีว่าตนไม่คู่ควร
เฉินจิ่นเซี่ยนรีบไกล่เกลี่ยว่า “ลั่วเอ๋อร์ รีบกินข้าวเถิด เย็นหมดแล้ว ครอบครัวเราได้มานั่งกินข้าวพร้อมหน้ากันเช่นนี้ไม่บ่อยนัก อย่าพูดเรื่องอื่นเลย”
เฉินจิ่นลั่วกล่าวเป็นอุโมงค์ลับว่า “มีท่านพ่อจึงจะเรียกว่าครอบครัว พวกท่านกินกันเถิด ข้าไม่กินแล้ว ท่านพ่อทุกข์ทรมาน ลูกสาวอย่างข้าจะกินลงได้อย่างไร?”
กล่าวจบ นางก็วางชามตะเกียบแล้วเดินจากไป
เฉินจิ่นเซี่ยนเห็นนางมีท่าทีไม่ดี วางข้าวของแล้วจากไปเช่นนั้น ก็อดนึกเสียใจไม่ได้ ไม่น่าเรียกนางมาเลย มื้อดี ๆ มื้อนี้ถูกทำเสียหมด
นางกล่าวกับจิ่นหนิงว่า “ขอโทษ ข้าไม่น่าเรียกนางมาเลย”