กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 270 สิ่งใดคือความรัก
ลุงชูซานอยู่ด้านนอก ได้ยินเฉินกั๋วกงกับจิ่นหนิงพูดคุยกัน เขาถอนหายใจลึก ๆ สีหน้าก็เผยความยินดีออกมา ขอเพียงคืนดีกันก็ดีแล้ว อย่างไรก็เป็นพ่อลูกกัน
จิ่นหนิงอยู่ในเรือนพักอีกแห่งนานถึงสองชั่วยามเต็มจึงจากไป
ระหว่างทางกลับจวนโหวเจียงหนิง นางยังคงจมอยู่กับเรื่องราวในอดีตที่เขาเล่าให้ฟัง ไม่อาจถอนตัวออกมาได้เนิ่นนาน
เมื่อกลับถึงจวน เพิ่งส่งม้าให้บ่าวชาย ก็เห็นจิ้งถิงเร่งฝีเท้าเดินออกมา
“เหตุใดยังไม่นอน?” จิ่นหนิงประหลาดใจ นี่เลยยามจื่อมาแล้ว พรุ่งนี้เขายังต้องกลับไปคุมขังที่เรือนจำใต้
“รอเจ้าอยู่!” จิ้งถิงพินิจนางอย่างละเอียด ราวกับกลัวว่านางจะเก็บความทุกข์ไว้ในใจ