กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 142 ฝันร้าย
เฉินจิ่นรุ่ยส่ายหน้า แววชิงชังพลันฉายวาบในดวงตา “เรือนรองมีสิทธิ์อะไรมาอยู่เหนือหัวพวกเรา? เจ้าไม่ได้ยินความหมายของอาสะใภ้รองหรือ? นางต้องการให้ท่านพ่อยกตำแหน่งสืบตระกูลแก่เฉินเหลียงฉี ไอ้ไร้ประโยชน์นั่น อีกอย่าง เจ้าคิดว่าสินเดิมของสกุลเจินจะตกถึงมือพวกเราในวันหน้าหรือ? ส่วนเฉินจิ่นหนิงยิ่งไม่ต้องพูดถึง ตอนนี้ไม่มีใครกล้าไปล่วงเกินนาง ทางที่ดีปล่อยให้พวกนางสู้กันจนตายไปข้าง สุดท้ายต่างฝ่ายต่างบาดเจ็บ พวกเราค่อยนั่งเก็บเกี่ยวผลประโยชน์”
เมื่อฉางซุนซื่อได้ยินนางกล่าวเช่นนี้ ความขุ่นแค้นในใจก็ถูกกระตุ้นขึ้นมาอีกครั้ง
“เฉินจิ่นเซี่ยนน่าสงสารอยู่เหมือนกัน” ฉางซุนซื่อกล่าว