กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 136 ซู่จี๋ซื่อ
เดิมทีตั้งใจจะให้เสี่ยวสือโถวกับคนขับรถม้าพาไป แต่เมื่อขอทานน้อยขึ้นรถม้าแล้วก็ชักกระตุกไม่หยุด ถึงขั้นกัดลิ้นตัวเอง เสี่ยวสือโถวต้องทั้งกดแผลและออกแรงกดตัวเขาไว้ จึงรับมือไม่ไหว เฉินเหลียงฮุยจึงจำต้องตามไปด้วย
ผู้คนมองรถม้าที่จากไป ต่างพากันส่ายหน้า
“ได้ยินว่าวันแรกที่ไปสำนักราชบัณฑิตฮั่นหลิน เจ้าคนโง่เอ๋ย ไม่รู้จักทะนุถนอมอนาคตของตนเอง”
“นั่นสิ? อุตส่าห์ร่ำเรียนอย่างยากลำบากมาสิบปี มิใช่เพื่อวันนี้หรือ ขอทานน้อยคนนี้เป็นดาวอับโชคของเขาแท้ ๆ”
“การทำความดีก็ต้องดูสถานการณ์ด้วยสิ ขอทานน้อยคนนี้มีอะไรน่าช่วยกัน? ช่วยจนรอดก็ไม่มีทางตอบแทน ตายไปก็ต้องแบกหนี้ชีวิตไว้ ไม่คุ้มเอาเสียเลย”