กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 มิตรไมตรีของเจ้าที่ดิน
เฉินจิ่นหนิงอุ้มเสี่ยวเฮยแล้วหันหลังเดินจากไปทันที
เฉินจิ่นรุ่ยไล่ตามไปคว้าแขนนางไว้ พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “เอาละ อย่าเอาแต่ใจอีกเลย ไปเดินเล่นกับพี่สาวเถิด”
จิ่นหนิงมิได้ปฏิเสธ เดินไปทางอ่างเก็บน้ำพร้อมกับนาง
ฉางซุนเยียนเอ๋อร์ พ่อเฒ่าจาง และป้าซุนก็ตามมาด้วย ด้านหลังยังมีสาวใช้ของเฉินจิ่นรุ่ยและฉางซุนเยียนเอ๋อร์ติดตามอยู่ห่าง ๆ
ตะวันค่อย ๆ ลอยขึ้นสู่กลางฟ้า ผิวน้ำส่องประกายทองระยิบระยับ ในหมู่บ้านจ่าวจวงมีต้นพุทรามากที่สุด แต่สิ่งที่งดงามที่สุดกลับอาจมิใช่ต้นพุทรา
ริมอ่างเก็บน้ำมีดอกลิลลีป่าขึ้นอยู่มากมาย สีขาวอมชมพูบานสะพรั่งเป็นพุ่ม เว้นระยะห่างกันด้วยหญ้าซางสูงยาว ใต้เท้าเป็นผืนหญ้าเขียวนุ่ม