กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 39 ทุกสิ่งล้วนเป็นของข้า
ดังที่จิ่นหนิงกล่าวไว้ ตลอดทั้งคืนไม่มีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้น มื้อเย็นแม้ไม่ประณีตนัก แต่ก็ไม่ได้ขาดตกบกพร่อง มีทั้งเนื้อและผักอย่างละจาน ทั้งยังมีน้ำแกงเห็ดอีกหนึ่งถ้วยในซ่างตู
จิ่นหนิงหลับอย่างสงบ แม้เครื่องนอนเหล่านี้จะไม่ใช่ของที่มารดาเคยใช้ แต่การได้นอนในห้องที่มารดาเคยนอน ทำให้นางรู้สึกสงบใจยิ่งนัก
นางไม่เคยรู้เลยว่ามารดาหน้าตาเป็นเช่นไร ตั้งแต่คฤหาสน์ชนบทมาจนถึงจวนกั๋วกง นางไม่เคยเห็นภาพวาดของมารดาเลย
ที่คฤหาสน์เหยาถิงในชิงโจว มีท่านป้าบางคนบรรยายหน้าตาของมารดาให้นางฟัง
คนรับใช้ในชนบทไม่ค่อยรู้จักคำบรรยายมากนัก จึงบอกเพียงว่ามารดาหน้าตางดงาม มีตาก็คือตา มีจมูกก็คือจมูก