กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 พลัดตกน้ำ
เฉินจิ่นรุ่ยได้สติกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว รอบกายมีผู้คนมารวมตัวกันมากมายแล้ว ฮูหยินหยางร่ำไห้ปานขาดใจ “ลูกแม่ เจ้ารีบฟื้นขึ้นมาเถิด!”
ฮูหยินหลายท่านก็พากันเข้ามาล้อม พ่อบ้านกำลังช่วยชีวิตอยู่ ทว่าฉางซุนเยียนเอ๋อร์ตกน้ำมานานจนถึงบัดนี้ก็ยังหายใจไม่กลับมา
เฉินจิ่นรุ่ยพยายามลืมตาขึ้น ภาพที่เห็นคือใบหน้าห่วงใยของจิ่นหนิง นางกล่าวว่า “พี่ใหญ่ เจ้าไม่เป็นไรแล้วหรือ? ดีจริง ๆ”
เฉินจิ่นรุ่ยโกรธจนกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ชี้นิ้วใส่หน้านางแล้วตวาดว่า “เป็นเจ้า เป็นเจ้าผลักข้ากับเยียนเอ๋อร์ตกน้ำ”