กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38 บีบให้นางเดือดดาล
นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยช้า ๆ ว่า “ยากนักที่พวกท่านยังจดจำมารดาของข้า จำได้ว่านางเคยส่งเสริมพวกท่านมาก่อน ข้ายังซาบซึ้งใจที่แม้คฤหาสน์ชนบทจะขาดทุนต่อเนื่องมาหลายปี พวกท่านก็ยังยินดีอยู่ที่นี่ พวกท่านทำให้ข้าซาบซึ้งใจยิ่งนัก เอาเถิด ข้าจะทำตามที่พวกท่านว่า ไม่ขายคฤหาสน์ชนบท”
เฉินจิ่นรุ่ยชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าเผยความประหลาดใจ “ไม่ขายหรือ?”
จิ่นหนิงยิ้มให้นาง “ใช่แล้ว พี่ใหญ่ ข้าไม่ขาย”
เฉินจิ่นรุ่ยหรี่ตามองนาง คิดไม่ถึงว่าจะเชื่อฟังเพียงนี้? ผู้ดูแลไม่กี่คนมาเกลี้ยกล่อม นางก็ไม่ขายแล้วหรือ?
“จิ่นหนิง ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังพูดปัดไปที เจ้ายังคิดจะขายคฤหาสน์ชนบทของมารดาอยู่ใช่หรือไม่?” เฉินจิ่นรุ่ยถามอย่างไม่ยินยอม