กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 เจ้าอกตัญญู
หลังสือหลิวออกไป นางเดินวนอยู่ข้างนอกครู่หนึ่ง พอแน่ใจว่าไม่มีใครตามมา จึงเข้าไปในห้องของฮูหยินจางซุน
“เจ้าหมายความว่า นางคิดจะขายคฤหาสน์ชนบทจริง ๆ หรือ?” ฮูหยินจางซุนเพิ่งจัดที่พักเรียบร้อย นางมาคฤหาสน์ชนบทปีละครั้ง และมักพักอยู่ที่นี่หลายวัน ดังนั้นก่อนหน้านี้จึงเลือกห้องที่หันหน้าไปทางทิศใต้ไว้ ทว่านึกไม่ถึงว่านางตัวดีคนนั้นจะชิงห้องไปเสีย ทำเอานางเดือดดาลยิ่งนัก
“เรียนฮูหยิน คุณหนูสามบอกว่าในเมื่อคฤหาสน์ชนบทขาดทุน เก็บไว้ก็ไร้ประโยชน์ มิสู้ขายเสีย”
เฉินจิ่นรุ่ยก้าวยาว ๆ เข้ามาจากข้างนอก ได้ยินเช่นนั้นก็ไล่สือหลิวออกไป
นางนั่งลง มองฮูหยินจางซุนแล้วถามว่า “ท่านแม่กังวลเรื่องใด?”