กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25 ท่านกั๋วกงโปรดอภัย
เฉินกั๋วกงดึงใต้เท้าหลี่ไปด้านหนึ่ง “จิ่นหนิงช่วยซื่อจื่อไว้จริงหรือ? เรื่องนี้จะเป็นเท็จได้หรือไม่?”
ใต้เท้าหลี่สีหน้าเคร่งขรึม “เหตุใดจึงพูดเช่นนี้? จิ่นหนิงไม่ได้บอกท่านหรือ? วันนั้นจิ่นหนิงถูกคนจับตัวไปบนเขาหลาง ต่อมานางกับแม่ทัพจิ้งถิงช่วยบุตรชายข้าหนีออกมาได้ จิ่นหนิงยังสังหารโจรภูเขาไปหลายคน แม่ทัพอู่จิ้งเห็นกับตา จะเป็นเท็จได้อย่างไร?”
เฉินกั๋วกงใจสะท้าน นึกถึงคืนนั้นก่อนจะลงโทษนางตามกฎบ้าน ดวงตาที่ฉายแววโศกเศร้าของจิ่นหนิงมองเขา พลางบอกว่านางไปสังหารโจรภูเขา ถามเขาว่าเชื่อหรือไม่
เขาไม่เชื่อ ย่อมไม่เชื่ออยู่แล้ว จะเชื่อได้อย่างไร? สตรีคนหนึ่งจะไปสังหารโจรภูเขาได้อย่างไร?