กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 471 วิชาแส้
ลู่เหยาได้ยินคำพูดของหลินเซียวก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา
อันที่จริงเรื่องที่หลินเซียวกล่าวมานั้น ลู่เหยารู้ดีอยู่แล้ว ในตอนนั้นไม่ว่าจะเป็นอาจารย์หรือศิษย์ลุงในสำนักต่างก็ให้ความสำคัญกับลู่เหยาเป็นอย่างมาก นั่นเป็นเพราะลู่เหยามีความสามารถในการสื่อจิตกับอสูรมาแต่กำเนิด แม้จะเพิ่งมาถึงเทียนเสินกงได้เพียงไม่กี่เดือน แต่ลู่เหยาก็สามารถควบคุมอสูรระดับฝึกว่างเปล่าได้หลายตัวแล้ว จุดนี้เองที่ทำให้อาจารย์ของลู่เหยาและคนในเทียนเสินกงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง