กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 470 ศิษย์ร่วมสำนัก
“หากข้ากับศิษย์น้องแต่งงานกัน คิดว่าท่านอาจารย์คงเห็นชอบอย่างแน่นอน... ส่วนหลินเซียวเจ้าขยะที่แม้แต่ด่านฝึกจิตยังทะลวงผ่านไม่ได้นั่น ก็จงฝันไปเถอะ ส่วนชูเค่อ? คนที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ผู้นี้ ยิ่งไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึง”
ชายที่สวมชุดคลุมสีดำรีบจากไปอย่างรวดเร็ว
ฉู่หรานกำลังยืนอยู่บนระเบียงของหอพักที่เขาอาศัยอยู่ชั่วคราว เขามองออกไปไกลๆ เพื่อดูทุกสิ่งทุกอย่างในตำหนักเทพสวรรค์
เขาสามารถมองเห็นกลุ่มยอดฝีมือที่คอยลาดตระเวนเดินไปตามแนวเทือกเขานี้อยู่เป็นระยะ
“ตำหนักเทพสวรรค์แห่งนี้มีฝีมือไม่ธรรมดาจริงๆ!” ฉู่หรานยืนมองอยู่บนระเบียงครู่หนึ่งก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจในใจ