ตอนที่ 242 ตะวันรุ่ง

ตอนที่ 242 ตะวันรุ่ง

ไทเฮาแววตาเปี่ยมด้วยความยินดี เอ่ยอย่างพึงพอใจว่า “เฉินเฟยเป็นเช่นนี้ได้ ก็นับเป็นเพราะเจ้าให้ความสำคัญแก่นาง เดิมทีระหว่างทางที่ข้ามายังคิดอยู่เลยว่าเจ้าจะต้องตื่นตระหนกจนเสียกระบวนเป็นแน่ คิดไม่ถึงว่าจะสุขุมเพียงนี้ นับว่าข้าประเมินโอรสของข้าต่ำเกินไปแล้ว ทว่าหากจะว่าไป เจ้าก็มิใช่เพิ่งเป็นบิดาครั้งแรก เด็กในครรภ์ของเฉินเฟยผู้นี้คลอดออกมา ก็ควรเป็นองค์ชายสี่แล้ว”

“เสด็จแม่ล้อเล่นแล้ว” เซียวจิ่งชิงยิ้มไม่ถึงดวงตา ยกน้ำชาถวายไทเฮา สายตาไม่อาจห้ามใจให้ชำเลืองมองไปยังห้องคลอดได้ เสียงร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดของหร่านชิงเหยาดังขาด ๆ หาย ๆ แต่เซียวจิ่งชิงกลับมิได้ยินเสียงนางร้องเรียกตนเองเลยแม้แต่คำเดียว