ตอนที่ 241 ความเจ็บปวด

ตอนที่ 241 ความเจ็บปวด

ยามดึกสงัด หร่านชิงเหยาสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากระลอกความเจ็บปวด นางมองผ่านม่านโปร่งหลายชั้นออกไปเห็นแสงจันทร์นวลตา จึงตระหนักได้ว่ายามนี้ยังคงเป็นช่วงกลางดึก ทั่วทั้งร่างของนางเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ไม่อาจแยกแยะได้ว่าเกิดจากความร้อนหรือความเจ็บปวด รับรู้เพียงหยาดเหงื่อที่ผุดพรายบนหน้าผากพาให้ทั่วร่างสั่นสะท้านเป็นระลอก ๆ

หร่านชิงเหยาสูดหายใจเข้าลึก ความเจ็บปวดทื่อ ๆ ราวกับถูกมีดกรีดเฉือนแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ทันใดนั้นกระแสความอบอุ่นสายหนึ่งก็ทะลักออกมาจากเบื้องล่าง หร่านชิงเหยาร้องครางออกมาด้วยความเจ็บปวดโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าซีดเผือดลงไปถึงสามส่วน

ความเคลื่อนไหวอันรุนแรงเช่นนี้ปลุกเซียวจิ่งชิงที่นอนอยู่ด้านนอกให้ตื่นขึ้นในทันที เขารีบพลิกตัวลุกขึ้นนั่งพลางมองดูหร่านชิงเหยาข้างกาย: “เป็นอันใดไป? เกิดอันใดขึ้น?”