เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 243 ข้ารู้
ทางทิศบูรพา ดวงตะวันสีชาดดวงหนึ่งค่อย ๆ ลอยเด่นขึ้นสู่ท้องฟ้า แสงอันเจิดจ้าสาดส่องทาบทั่วผืนพสุธาในพริบตา ประหนึ่งแผ่นทองคำเปลวระยิบระยับ ท่ามกลางสายลมคิมหันต์อันอบอุ่น หยาดน้ำค้างอวบอิ่มบนช่อดอกไม้หยกและใบหยกกลิ้งหล่นลงมาเป็นสาย ราวกับหยาดหยดจะร่วงโรย ฝูงวิหกตกใจเสียงร้องไห้ที่ดังก้องฟ้าทะลุผ่านมวลเมฆจนกระพือปีกบิน นำข่าวสารการถือกำเนิดของชีวิตใหม่ในนครหลวงส่งออกนอกวัง ขจรขจายไปทั่วทุกมุมของราชวงศ์ต้าเฉียน
แสงตะวันส่องทะลุผ่านประตูวังหลายชั้น กำแพงสีแดงหลายสาย ท้ายที่สุดก็มาถึงตำหนักเจาหยางที่กำลังต้อนรับการมาถึงของชีวิตใหม่ ใต้เท้าของเซียวจิ่งชิงราวกับถูกตอกตรึงไว้กับพื้นอิฐสีเขียว ทั้งร่างแข็งทื่อจนเสียอาการ เรี่ยวแรงทั่วทั้งร่างของเขารวมศูนย์อยู่ที่ขั้วหัวใจ ภายในอกและกระดูกทุกท่อนเต็มไปด้วยเลือดร้อนที่เดือดพล่าน