กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 176 แผ่นดินงดงาม
เกี้ยวหลวงอันเป็นสัญลักษณ์แห่งขบวนพระราชพิธีของจักรพรรดิเคลื่อนออกจากตำหนักเจาหยาง ย่ำไปใต้แสงตะวันรุ่งโรจน์ ค่อย ๆ เคลื่อนห่างออกไป ราวกับบ่งบอกถึงการมาเยือนของวันใหม่
ก้าวไปตามชั่วยามเพื่อไปถวายพระพรยังตำหนักเฟิ่งอี๋ จนกระทั่งเล่อซินประคองหร่านชิงเหยาออกมา นางจึงได้ทอดถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก หร่านชิงเหยาเอ่ยถามด้วยความเคลือบแคลง “เป็นอะไรไปหรือ”
“หม่อมฉันมัวแต่คิดถึงเรื่องที่พระนางทรงตบตบเนี่ยนอวิ๋น ในใจจึงกระวนกระวายไม่สงบเลยเพคะ ยังดีที่พระนางฮองเฮามิได้ทรงหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมา” เล่อซินขมวดคิ้วกล่าว