ตอนที่ 175 รออีกสักระยะ

ตอนที่ 175 รออีกสักระยะ

ยามค่ำคืน หลังสายฝนกระหน่ำ อากาศชื้นแฉะแทรกซึมเข้าสู่ปอดของผู้คน ภายในตำหนักเฟิ่งอี๋ โคมไฟวังนับสิบดวงใต้ระเบียงสาดแสงสลัวรางวูบวาบ ส่องกระทบร่างหนึ่งที่คุกเข่าอยู่บนแผ่นกระเบื้องกลางแจ้ง

นับแต่กลับมาจากตำหนักฉินเจิ้ง เนี่ยนอวิ๋นก็คุกเข่าอยู่ตรงนี้มาโดยตลอด เป็นเวลาเต็มสองชั่วยามแล้ว ใต้หัวเข่าของนางไร้ซึ่งความรู้สึก ใบหน้าที่บวมเป่งกระทั่งลืมตาแทบไม่ขึ้น คราบเลือดตรงมุมปากแห้งกรังอยู่บนคางด้านล่าง เนี่ยนอวิ๋นอาศัยเพียงความตั้งมั่นสายหนึ่งค้ำจุนตนเองมิให้ล้มพับลงไป ในความเลอะเลือนสะลึมสะลือ เนี่ยนอวิ๋นเงยหน้าขึ้นมองประตูหน้าต่างของโถงชั้นในอย่างเลื่อนลอย ความเสียใจภายหลังทำให้สะกดกลั้นมิไหวจนต้องร่ำไห้ออกมาอีกครา

ดวงตาเฉยชาคู่หนึ่งของเนี่ยนชิวเฝ้ามองทุกการเคลื่อนไหวของเนี่ยนอวิ๋นอย่างเย็นชา จากนั้นจึงหลุบขนตาลง ปิดหน้าต่างช่องตารางเบา ๆ ให้สนิท แล้วกลับมาข้างกายฮองเฮา “พระนางเพคะ เนี่ยนอวิ๋นคุกเข่ามาสองชั่วยามแล้ว อีกทั้งโถงด้านนอกดูเหมือนฝนกำลังจะตกอีกครา พระนางจะทรง...”