เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 177 หนิงเยว่หรง
ขนมมันจีนสมปรารถนานั้นหวานเกินไป ทว่าเมื่อทานคู่กับชาจิ้งซานกลับพอเหมาะพอดีเป็นที่สุด พระสนมเต๋อเฟยถอนหายใจออกมาอย่างสุขสำราญ พลางเลื่อนจานลายครามพื้นขาวมาไว้เบื้องหน้า หยิบขึ้นมาทานชิ้นหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “ยามนี้ในวังเจ้ากำลังโดดเด่นรุ่งโรจน์เป็นที่สุด ทว่าเจ้าได้รับความโปรดปรานมาเป็นเวลาไม่น้อยแล้ว ไฉนจึงยังไม่เห็นเจ้าตั้งครรภ์เสียทีเล่า หรือว่าร่างกายยังบำรุงไม่ดีพอ”
“แพทย์หลวงสวี่คอยบำรุงให้ข้าอยู่ตลอดเจ้าค่ะ เพียงแต่ไม่อาจใจร้อนวู่วาม อีกทั้งเรื่องพรรค์นี้ก็เร่งร้อนไม่ได้ พี่สาวคิดเช่นนั้นหรือไม่เล่าเจ้าคะ” หร่านชิงเหยาก้มหน้าปัดฟองชาออก น้ำเสียงอ่อนหวานแว่วดังขึ้น
พระสนมเต๋อเฟยเลิกคิ้ว “ก็จริง ทว่าเจ้าไม่ร้อนใจ แต่กลับยากจะรับประกันได้ว่าผู้อื่นจะไม่ร้อนใจด้วย”
ถ้อยคำแฝงความนัย หร่านชิงเหยาชะงักการกระทำลง “คำพูดนี้ของพี่สาวน่าสนใจยิ่งนัก”