ตอนที่ 101 เป็นพระสนมเอก

ตอนที่ 101 เป็นพระสนมเอก

ใต้แสงตะเกียงสลัวราง ใจกลางภายในตำหนักตั้งวางฉากกั้นปักดอกมณฑาไม้หวงฮวาหลีไว้บานหนึ่ง ดอกมณฑาขาวพิสุทธิ์ดั่งหิมะแลดูราวกับมีชีวิต เปี่ยมด้วยกลิ่นอายความโปร่งเบาเป็นเอกลักษณ์ รอบด้านแซมแต่งด้วยกลีบดอกไม้ประปราย กลีบร่วงโรยเกลื่อนกลาด

ยามอ้อมผ่านฉากกั้นไป คือแท่นบรรทมไม้แดงแกะสลักหลังหนึ่ง โฉมงามเอนกาย ลมใสกระดูกอ่อน

เซียวจิ่งชิงเลิกม่านบรรทมขึ้น หยุดยืนนิ่งสงบอยู่เบื้องหน้าเตียง ทอดสายตามองหร่านชิงเหยาอย่างเหม่อลอย วงหน้าที่ไร้การแต่งแต้มชาดแป้ง นวลเนียนดุจหยกเจือริ้วแดงระเรื่อ แต่งแต้มไปครึ่งดวงหน้า สองดวงตาเปี่ยมน้ำพริ้มหลับลงกึ่งหนึ่ง ประหนึ่งหยกเขียวคลุมสายหมอก