ตอนที่ 102 อย่าได้รบกวนผู้อื่นเลย

ตอนที่ 102 อย่าได้รบกวนผู้อื่นเลย

เช้าตรู่วันถัดมา หร่านชิงเหยาดึงดันที่จะลุกขึ้นพร้อมกับเซียวจิ่งชิง ทั่วทั้งสรรพางค์กายรู้สึกหนักอึ้งขึ้นหลายส่วน เล่อซินปรนนิบัติผลัดเปลี่ยนอาภรณ์ให้นาง พลันสังเกตเห็นรอยเขียวช้ำเป็นปื้นบริเวณเอวของหร่านชิงเหยา แถวหุบเขาผีเสื้อปรากฏรอยนิ้วมือหลายรอยเด่นชัด

หร่านชิงเหยาสูดปากซี๊ดคำหนึ่ง ดึงดูดให้เซียวจิ่งชิงหันกลับมามอง แววตาแฝงความประหลาดใจ “เป็นอันใดไป”

“มิเป็นไรเพคะ” หร่านชิงเหยาเอ่ยปด ดึงสาบเสื้อมาปกปิดไว้แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนลง “หม่อมฉันตระเตรียมพระกระยาหารเช้าไว้แล้ว ฝ่าบาทเสวยสักหน่อยแล้วค่อยเสด็จเถิดเพคะ”

เซียวจิ่งชิงตั้งใจจะให้หร่านชิงเหยานอนต่ออีกสักพัก ทว่ายามนี้คนลุกขึ้นมาแล้ว พระองค์จึงอยากประทับอยู่ต่ออีกชั่วครู่ตามน้ำ รอจนเกาเหวยนำฉลองพระองค์ยาวลายงูหลามตัวนอกมาสวมถวาย เซียวจิ่งชิงก็เดินมาเบื้องหน้าหร่านชิงเหยาอย่างเป็นธรรมชาติ กุมข้อมือหยกของนางไว้ สอดประสานนิ้วทั้งสิบแนบแน่น