เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 100 จิ้งจอกอาศัยบารมีเสือ
เมื่อออกจากตำหนักเฟิ่งอี๋ คนที่ฮองเฮาจัดแจงไว้ก็รอคอยอยู่ด้านนอกอย่างเงียบเชียบ เกาเหวยก้าวขวางหน้าเซียวจิ่งชิงตามจิตสำนึก เอ่ยถามว่า “เช่นนั้นฝ่าบาท พวกเราจะไปตำหนักเจาหยางหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ หรือจะให้คนไปแจ้งนายหญิงล่วงหน้าสักคำก่อน”
“ไม่ต้อง เจ้าให้คนของฮองเฮากลับไปเสีย” เซียวจิ่งชิงสะบัดฉลองพระองค์ยาวสีหมึก เสด็จขึ้นเกี้ยวหลวงไปโดยตรง พลางปรายตามองนางกำนัลน้อยที่ถือโคมไฟแวบหนึ่ง
เกาเหวยเข้าใจความนัยได้ทันที เอ่ยอย่างเบิกบานใจว่า “กลับตำหนักเฟิ่งอี๋ไปปรนนิบัติพระนางเถิด ไปๆๆ”
“เจ้าค่ะ ขันที” นางกำนัลน้อยช้อนตาขึ้นมองเกาเหวยอย่างขลาดกลัวแวบหนึ่ง ก่อนจะถอยไปยืนห่างออกไปด้วยความไม่เต็มใจนัก เกาเหวยแค่นยิ้มเย็น บังสายตาของนางกำนัลน้อยที่คิดจะแอบมองพระพักตร์ไว้ แล้วโบกมือมุ่งหน้าไปยังตำหนักเจาหยาง
ทิ้งให้นางกำนัลน้อยยืนเคว้งคว้างอาลัยอาวรณ์อยู่ ณ ที่เดิม