ตอนที่ 99 มัจฉา

ตอนที่ 99 มัจฉา

ยามตะวันตกดิน เซียวจิ่งชิงจึงค่อยเสด็จมาถึงอย่างล่าช้า ฮองเฮาถวายพระพรแล้ว ทั้งสองจึงนั่งลง

เซียวจิ่งชิงจัดการฎีกาในมือเสร็จสิ้นแล้วจึงมา ครู่หนึ่งก็รู้สึกหิวขึ้นมา ฮองเฮาจึงตักซุปเป็ดตุ๋นรากบัวกรอบอันช่วยคลายร้อนฤดูร้อนให้ถ้วยหนึ่งด้วยพระองค์เอง “ฝ่าบาท เสวยน้ำแกงสักหน่อยก่อนเถิดเพคะ”

เซียวจิ่งชิงมิได้เกรงใจ ขานรับ “อืม” คำหนึ่งแล้วรับมา ตักดื่มไปหลายคำ มิวายทอดถอนใจคำหนึ่ง “ฝีมือห้องเครื่องเล็กของฮองเฮายอดเยี่ยมกว่ากรมเครื่องต้น ทั้งยังดียิ่งกว่าของตำหนักฉินเจิ้งเสียอีก”

“ฝ่าบาทตรัสล้อเล่นแล้ว ฝ่าบาทยากนักจะเสด็จมาสักครา หม่อมฉันย่อมต้องตระเตรียมอย่างพิถีพิถันเพคะ ซุปเป็ดตุ๋นนี้เคี่ยวมาตลอดทั้งช่วงบ่าย อีกทั้งยังมีปลากะพงหน่อไม้สดนี้ ฝ่าบาทก็ทรงลองชิมดูเถิดเพคะ” ฮองเฮาทรงแย้มสรวลอย่างเอียงอาย ใช้ตะเกียบคีบให้เซียวจิ่งชิงคำหนึ่ง