ตอนที่ 78 เปราะบางถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

ตอนที่ 78 เปราะบางถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

ท้องฟ้ามืดสลัวลง ปั้นเซี่ยดับกระบอกจุดไฟในมือ ชูดวงเทียนขึ้นจุดตามจุดต่าง ๆ ภายในตำหนักทีละดวง เปลวไฟลุกโชนขึ้น สาดแสงสะท้อนร่างของอวิ๋นกุ้ยเหรินบนตั่งบรรทม

“นายหญิง ชั่วยามนี้ไม่เช้าแล้ว พระองค์ทรงพักผ่อนบรรทมเถิดเพคะ” ปั้นเซี่ยโน้มตัวเปิดหน้าต่างภายในตำหนักออกครึ่งบาน ใช้ไม้ค้ำยันไว้ สายลมระลอกหนึ่งพัดเข้ามาภายในตำหนัก นางค่อมเอวชะเง้อมองออกไปนอกหน้าต่าง โคมไฟหลายดวงใต้ระเบียงทางเดินล้วนจุดสว่างไสว

อวิ๋นกุ้ยเหรินจ้องมองเปลวไฟที่ริบหรี่ ไม่รู้ว่ากำลังครุ่นคิดสิ่งใดอยู่ ปั้นเซี่ยไม่กล้ารบกวนนาง ทว่าเมื่อนึกถึงว่านางกำลังตั้งครรภ์อยู่ จึงยังคงขยับฝีเท้า เดินไปตรงเบื้องหน้าอวิ๋นกุ้ยเหรินแล้วเอ่ยว่า “นายหญิงทรงคิดสิ่งใดอยู่หรือเพคะ ถึงได้เหม่อลอยปานนี้”