กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 21 เรื่องน่ารังเกียจชวนสะอิดสะเอียนที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง
สายลมพัดผ่านเข้าทางคอเสื้อ หวังกุ้ยเหรินกอดแขนทั้งสองข้างไว้เพื่อต้านทานความหนาวเหน็บ
ทางเสด็จในวังอันยาวเหยียด ภายใต้การพยุงของปั้นเซี่ย ในที่สุดก็เดินมาจนสุดทาง
ภายในตำหนักเจาหยาง เนื่องจากหร่านชิงเหยาป่วยไข้อยู่ จึงเปิดประตูวังไว้เพียงครึ่งบาน หวังกุ้ยเหรินงอหัวเข่าอย่างยากลำบาก ความเจ็บปวดเสียดแทงถึงขั้วหัวใจระลอกหนึ่งส่งผลให้ใบหน้าของนางซีดเผือดลงไปอีกสามส่วน
ปั้นเซี่ยทุ่มเทปรนนิบัติอย่างสุดกำลัง แม้ว่าตนเองก็เจ็บจนเหงื่อกาฬผุดพรายออกมาเช่นกัน
ณ ตำหนักข้างทิศบูรพา ปั้นชิวเหลือบเห็นสถานการณ์ตรงหน้าประตู จึงรีบร้อนเข้ามาหาด้วยความร้อนรน “นายหญิงเป็นกระไรไปหรือเจ้าคะ”
“ไม่เป็นไร รีบเข้าไปเถิด วันนี้ไยจึงเงียบสงบเพียงนี้” ปั้นเซี่ยส่ายหน้า
“หรั่นเยว่อี๋ป่วยอยู่ พี่หลิงซินแห่งโถงหลักบอกว่า หากพวกเราไม่มีธุระอันใดก็อย่าได้ออกไปข้างนอก หากไปรบกวนการพักผ่อนของหรั่นเยว่อี๋เข้าจะไม่ดี”
ปั้นชิวเข้ามารับตัวนายหญิงของตน “ยังบอกอีกว่าพระนางฮองเฮาทรงยกเว้นการถวายพระพรของหรั่นเยว่อี๋ในช่วงสองสามวันนี้ ให้นายหญิงของพวกเรามิต้องรอหรั่นเยว่อี๋ ให้ไปเองได้เลยเจ้าค่ะ”
ปั้นชิวหวนนึกถึงคำพูดของหลิงซิน แล้วถ่ายทอดให้หวังกุ้ยเหรินฟัง