กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 20 รอยเท้า
“ฝ่าบาทเสด็จ”
รอบนอกอุทยานหลวง เสียงของเกาเหวยดังขึ้น ขบวนพระราชพิธีอันเป็นสัญลักษณ์แห่งฐานันดรจักรพรรดิเคลื่อนตามมาด้านหลัง กินพื้นที่ทางเดินหินเขียวไปถึงครึ่งสาย
ฮองเฮาทรงยินดีปรีดา มิอาจสนพระทัยผู้ใด ลุกขึ้นยืนเป็นองค์แรก “ถวายพระพรฝ่าบาท ขอฝ่าบาททรงพระเกษมสำราญ”
“ลุกขึ้นเถิด”
เซียวจิ่งชิงประทับแทนที่ตำแหน่งของฮองเฮา ทรงนั่งลงอย่างองอาจผ่าเผย เบื้องล่างชายกระโปรงพลิ้วไสว กลับงดงามจับตายิ่งกว่ามวลบุปผาในอุทยานหลวงเสียอีก
“ฝ่าบาททรงงานหนัก ยังอุตส่าห์ทรงนึกถึงและเสด็จมา หม่อมฉันขอบพระทัยฝ่าบาท” ฮองเฮาทรงหยิบถ้วยชาฝงลู่ที่ชงใหม่บนโต๊ะ วางลงข้างพระหัตถ์เซียวจิ่งชิง
เนตรหงส์ของเซียวจิ่งชิงกวาดมองคราหนึ่ง มิได้ทรงหยิบขึ้นมา
“ฮองเฮาเกรงใจเกินไปแล้ว พระสนมฝ่ายในมีมากมาย เจ้าคิดจะช่วยให้พวกนางคลายเหงาก็ดีเหมือนกัน นั่งลงกันเถิด”
เพียงพระดำรัสเดียวของเซียวจิ่งชิง เหล่าสนมทั้งหลายต่างก็นั่งลงอีกครั้ง