กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จู้ยวิ่นเหอยิ้มอยู่ด้านข้าง มองดูภาพความครึกครื้นของครอบครัวใหญ่แล้วในใจก็รู้สึกอบอุ่นยิ่งนัก
เธอเอ่ยเสียงเบา “เอาล่ะ ๆ ทุกคนอย่าแกล้งตาแก่จู้เลย เรื่องของพวกเด็ก ให้พวกเขาตัดสินใจกันเองเถอะ พวกเราอย่าไปกังวลแทนให้วุ่นวายเลย”
อวี๋ซูเหยาก็พยักหน้าเห็นพ้อง “ใช่แล้ว ๆ วันดีที่มีความสุขแบบนี้ พวกเราก็กินข้าวกันให้สนุกสนานเถอะ”
หลินเยวี่ยกับซูหรานได้ยินพวกผู้อาวุโสพูดคนละประโยคสองประโยค หน้าก็พากันแดงก่ำ
หลินเยวี่ยก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย ส่วนซูหรานเกาหัวพลางยิ้มแล้วเอ่ยว่า “พ่อ แม่ พวกท่านวางใจเถอะ พวกเรามีแผนในใจแล้ว”
มื้ออาหารกินกันอยู่นาน ทุกคนล้วนจมดิ่งอยู่ในบรรยากาศที่อบอุ่นและเปี่ยมสุขนี้