กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินเยวี่ยหันกลับมา ซบลงในอ้อมอกของซูหราน พลางเอ่ยยิ้ม ๆ “อรุณสวัสดิ์”
ทั้งสองอิงแอบแนบชิดกันอย่างสนิทสนมอีกครู่หนึ่ง ซูหรานถึงยอมคลายอ้อมกอดจากหลินเยวี่ยด้วยความอาลัยอาวรณ์ แล้วเริ่มเก็บของเตรียมตัวไปเขตทหาร
หลินเยวี่ยทอดมองแผ่นหลังที่เดินจากไปของซูหราน ในใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวานชื่น
รอจนซูหรานจากไปแล้ว หลินเยวี่ยเพียงขยับจิตเจตนา ก็พลันก้าวเข้าสู่มิติ
เพิ่งจะก้าวเข้ามา ก็ได้ยินเสียงอันคุ้นเคยดังแว่วมา
“หลินเยวี่ย ในที่สุดก็รอจนเจอเธอแล้ว!” ไป๋ชวนเยวี่ยกับเฮยฉงเซิงโผล่ออกมาจากซอกมุมไหนก็ไม่อาจทราบได้
หลินเยวี่ยสะดุ้งตกใจ เอามือทุบอกเบา ๆ พลางเอ็ด “พวกนายสองคน ทำไมชอบทำตัวผลีผลามให้ตกใจอยู่เรื่อย”
ไป๋ชวนเยวี่ยเกาหัว แฮะ ๆ หัวเราะ “นี่ก็เพราะมีข่าวสำคัญน่ะสิ”