ตอนที่ 113 ไม่ไปพูดศิลปะพูดตลกคู่นี่เสียดายแย่

เจียงเนี่ยนเห็นหลินเยวี่ยปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน ก้อนหินใหญ่ในใจก็ร่วงลงสู่พื้นเสียที เธอรีบรูดตัวลงจากต้นไม้แล้วพูดอย่างตื่นเต้นว่า “เยวี่ยเยวี่ย เธอทำฉันเป็นห่วงแทบแย่ แล้วสัตว์ดุร้ายสองตัวนั้นล่ะ”

“น้าเจียง ไม่ต้องห่วงค่ะ พวกมันหนีไปแล้ว คงไม่กลับมาเร็ว ๆ นี้หรอก”

เจียงเนี่ยนมองหลินเยวี่ยด้วยความสงสัย ไม่รู้ว่าเธอทำได้อย่างไร

หลินเยวี่ยไม่ได้อธิบายอะไรมาก เพียงเอ่ยว่า “น้าเจียง พวกเราลงเขากันก่อนเถอะค่ะ ที่นี่ถูกพวกมันป่วนจนเละเทะคงไม่มีอะไรกันให้เก็บเกี่ยวแล้ว พวกเราไปเอาหมูป่ากลับไปกันก่อนดีกว่า”

เจียงเนี่ยนพยักหน้า ทั้งสองเริ่มเดินมุ่งหน้าลงเขา

ตลอดทาง เจียงเนี่ยนคอยถามหลินเยวี่ยเกี่ยวกับสถานการณ์ของสัตว์ดุร้ายสองตัวนั้นไม่หยุด หลินเยวี่ยตอบสั้น ๆ เพียงไม่กี่ประโยค ไม่ได้เปิดเผยรายละเอียดมากนัก