กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เยวี่ยเยวี่ย วันนี้พวกเธอขึ้นเขาอันตรายขนาดนั้นเลยเหรอ แล้วเธอได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า” เซิ่งอี่ตันถามด้วยความห่วงใย
“ไม่นี่ ถ้าบาดเจ็บจะลากหมูป่าลงมาได้ยังไงกัน”
เซิ่งอี่ตันพยักหน้าอย่างโล่งใจ “นั่นก็จริง”
ทั้งสามคนยังคงกินอยู่ ด้านนอกก็มีเสียงเอะอะโวยวายดังแว่วเข้ามา
เหลียงเย่กับเฉินลี่ทะเลาะกันอีกแล้ว เสียงทะเลาะนั้นดังขึ้นเรื่อย ๆ จนทำลายบรรยากาศอันเงียบสงบเดิมไปสิ้น
“ข้างนอกนี่กำลังทะเลาะกันเหรอ พวกเราออกไปช่วยห้ามหน่อยดีไหม” เจียงเนี่ยนเสนอความเห็น
หลินเยวี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ยเตือนว่า “น้าเจียง ฉันแนะนำว่าอย่าออกไปเลย ไม่อย่างนั้นจะโดนลูกหลงไปด้วย แถมไม่แน่อาจจะโมโหจนกินอะไรไม่ลงเอานะ”
เจียงเนี่ยนลังเลอยู่บ้าง เธอมองออกไปข้างนอก แล้วมองหม้อไฟที่ยังคงส่งควันร้อนกรุ่นอยู่ตรงหน้า ในที่สุดก็พยักหน้า