กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูหรานส่ายหน้าอย่างจนใจ “แม่ แม่ไม่ได้ยินลมเป็นฝนสิ อีกอย่างแม่ยังไม่เคยเจอเธอเลย แม่รู้ได้ยังไงว่าพวกเราเข้ากันได้ เรื่องความรู้สึกมันรีบร้อนขนาดนี้ไม่ได้ ตอนนี้ผมกับหลินเยวี่ยเป็นแค่เพื่อนธรรมดา ยังไม่ถึงขั้นคุยเรื่องแต่งงานหรอก”
เจียงเนี่ยนส่งเสียงฮึดฮัด “ฮึ ฉันใช้สัญชาตญาณ สัญชาตญาณแกเข้าใจไหม ช่างเถอะ ผู้ชายตัวโตอย่างแกก็ยากจะเข้าใจ เป็นแค่เพื่อนธรรมดาแล้วยังไง เพื่อนธรรมดาก็พัฒนาเป็นคนรักได้นี่ แกฟังฉันสิ รีบรุกจีบเขาซะ อย่ามัวแต่อืดอาดยืดยาดอยู่ทุกวัน”
ซูหรานรู้ว่าตนขัดใจแม่ไม่ได้ จึงได้แต่ตอบส่ง ๆ ไปว่า “ครับ ๆ ๆ ผมรู้แล้ว ผมจะเก็บไปคิดดู”