กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูซิงกั๋วเกาหัว “กับข้าวที่โรงอาหารจะไปอร่อยเหมือนที่เธอทำได้ยังไง”
เจียงเนี่ยนแค่นเสียง “อย่ามาใช้ไม้นี้กับฉัน สองพ่อลูกพวกนายแอบนินทาลับหลังบ่อย ๆ ว่ากับข้าวที่ฉันทำไม่อร่อย อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ แม่นี่จะประท้วงหยุดทำ พ่อไม่ทำแล้ว”
ซูซิงกั๋วรีบปั้นหน้ายิ้มประจบพลางพูด “อย่าเลย เมียจ๋า พวกเราจะกล้าว่ากับข้าวที่เธอทำไม่อร่อยได้ยังไง ทั้งหมดนั่นเป็นเรื่องเข้าใจผิด เข้าใจผิดจริง ๆ”
ทว่าเจียงเนี่ยนไม่ยอมหลงกล ยกสองแขนกอดอก “เข้าใจผิดงั้นเหรอ ฉันว่าพวกนายแค่ไม่อยากกินมากกว่า ฉันไม่สนล่ะ นับจากนี้เป็นต้นไป พวกนายไปหาทางจัดการเรื่องกินกันเอาเอง”
ซูซิงกั๋วจนปัญญา ได้แต่มองไปทางซูหราน หวังจะให้เขาช่วยพูดสักคำ
แต่ซูหรานกลับยักไหล่ แสดงท่าทีว่าตนเองก็จนปัญญาเช่นกัน