ตอนที่ 95 มิตรภาพร่วมรบเข้าใจไหม?

หลินเยวี่ยพยักหน้าแล้วหมุนตัวเดินจากไป

แต่ซูหรานกลับยืนอยู่ที่เดิมพลางถอนหายใจเบา ๆ แววตายังคงเปี่ยมไปด้วยความหวัง

เขาแอบอธิษฐานในใจ หวังว่าพวกเขาจะได้พบกันอีกในเร็ววันเหมือนอย่างที่เขาพูดจริง ๆ

ในที่สุด ซูหรานก็ค่อย ๆ หันหลังกลับ

ครั้งนี้เขาบังเอิญได้ลาพักกลับบ้าน ไม่คิดว่าจะได้พบกับหลินเยวี่ยที่นี่

เมื่อซูหรานกลับถึงบ้าน เจียงเนี่ยนก็มองออกในแวบเดียวว่าเขาใจลอย

เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย “นี่แกออกไปข้างนอกจนทำดวงจิตหลุดหายหรือไง ก็แค่ให้แกไปเป็นเพื่อนเซียวเผยเดินเล่นซื้อของไม่ใช่เหรอ ทำไมกลับมาคนเดียวล่ะ”

ซูหรานเงียบขรึม คล้ายกับไม่ได้ยินคำพูดของแม่ตัวเอง

เจียงเนี่ยนมองดูท่าทางใจลอยของซูหราน ความสงสัยในใจก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น