เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 135 เหยื่อพลีชีพและตะขอเหล็ก
ความหวัง ในสถานการณ์ที่สิ้นหวังมักต้องการหมึกที่ทำจากเลือดและชีวิตเป็นเดิมพันจึงจะสามารถเขียนมันขึ้นมาได้
รถจักรไอน้ำในพิพิธภัณฑ์อุตสาหกรรมคือทางรอดเดียว แต่ “ความเงียบ” ที่จำเป็นต่อการซ่อมแซมมันนั้น ต้องแลกมาด้วย “ความโกลาหล” ที่อึกทึกที่สุด การประชุมตลอดหลายวันที่ผ่านมาล้วนตกอยู่ในทางตัน แผนการใดก็ตามที่พยายามดำเนินการอย่างเงียบเชียบล้วนถูกปฏิเสธด้วยภัยคุกคามจาก “ผู้คลาน” และเสียงรบกวนที่หลีกเลี่ยงไม่ได้จากการซ่อมบำรุง
“สิ่งที่เราต้องการไม่ใช่การลอบเร้น แต่เป็น ‘พายุ’” มาร์คัสเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ ในดวงตาสีฟ้าเย็นเยียบไม่มีอุณหภูมิหลงเหลืออยู่เลย “พายุที่จะกวาดล้างฝันร้ายที่มีชีวิตทั้งหมดในเขตตะวันออกเฉียงใต้ของเขตรูร์ไปให้หมด”
“พูดต่อสิ” ฮั่วอวิ๋นเฟิงกล่าวเสียงต่ำ เขารู้ดีว่ามาร์คัสไม่ได้หมายถึงสภาพอากาศ