เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 136 ปลุกฝูงศพให้ตื่น
ความหนาวเหน็บราวกับผ้าห่อศพที่มองไม่เห็นปกคลุมเขตอุตสาหกรรมรูร์ไว้อย่างแน่นหนา หัวใจทางอุตสาหกรรมในอดีตหยุดเต้นไปนานแล้ว เหลือทิ้งไว้เพียงโครงกระดูกเหล็กกล้าที่สะท้อนแสงเย็นเยียบภายใต้แสงอาทิตย์อันซีดเซียวของฤดูหนาว ผู้ติดเชื้อส่วนใหญ่ขดตัวอยู่ลึกเข้าไปในอาคาร ในยานพาหนะที่ถูกทิ้งร้าง หรือแม้แต่ในท่อระบายน้ำใต้ดิน โดยอาศัยสัญชาตญาณที่หลงเหลืออยู่ในร่างกายและการเผาผลาญที่แปลกประหลาดจากไวรัสเพื่อเข้าสู่ "การจำศีล" ที่ใช้พลังงานต่ำ ทั้งเมืองเปรียบเสมือนสุสานขนาดใหญ่ที่ถูกกดปุ่มหยุดชั่วคราว ความเงียบงันคือธีมหลักเพียงหนึ่งเดียวของที่นี่
ทว่าความเงียบงันนี้ ในยามเที่ยงของวันนี้ ได้ถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิงและป่าเถื่อน
รถยูนิโมกที่ฮั่วหยุนเฟิงโดยสารมา ซึ่งถูกเรียกว่า "วัวเหล็กพยศ" ได้พุ่งทะยานเข้าสู่ดินแดนแห่งความตายแห่งนี้พร้อมเสียงคำรามราวกับอสูรกายยุคดึกดำบรรพ์ที่ตื่นจากการหลับใหลและตกอยู่ในความบ้าคลั่ง เครื่องยนต์ของมันผ่านการปรับแต่งมาเป็นพิเศษ เสียงคำรามที่เปล่งออกมานั้นเหนือกว่ายานพาหนะทั่วไปอย่างเทียบไม่ได้ มันทุ้มต่ำ ทรงพลัง และแฝงไปด้วยความรู้สึกของพละกำลังดิบเถื่อนที่พร้อมจะฉีกกระชากทุกสิ่ง แต่เสียงเครื่องยนต์นี้เมื่อเทียบกับ "ซิมโฟนีแห่งนรก" ที่ระเบิดออกมาจากลำโพงกำลังสูงหกชุดบนหลังคารถแล้ว กลับดูเล็กน้อยไปถนัดตา