เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 133 ความลึกของความสิ้นหวัง
ความหวังเปรียบเสมือนประกายไฟที่จุดขึ้นท่ามกลางความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด แม้จะริบหรี่แต่ก็เพียงพอที่จะแผดเผาดวงตาของทุกคนให้เจ็บปวด และส่องสว่างให้เห็นอุปสรรคที่ร้ายกาจยิ่งกว่าเดิมบนเส้นทางข้างหน้า
ข้อมูลข่าวกรองเบื้องต้นที่หน่วยของมาร์คัสเก็บกลับมาได้จุดประกายความตื่นเต้นขึ้นชั่วครู่ภายในฐานที่มั่น ทว่าสิ่งที่ตามมาคือการพิจารณาความเป็นจริงที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า ทางรถไฟสายสาขาที่ถูกทิ้งร้างและสถานีขนส่งสินค้าขนาดเล็กนั้นเป็นช่องว่างเดียวที่พอจะมองเห็นได้ในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง ส่วนตัวเลขบนมาตรวัดระดับของเหลวที่เย้ายวนใจในเขตถังเก็บน้ำมันก็คือเลือดที่ขับเคลื่อนให้พวกเขาต้องฝ่าฟันผ่านช่องว่างนี้ไปให้ได้ ทว่าเมื่อแรงกระตุ้นแรกเริ่มจางหายไป ความเป็นจริงอันเย็นเยียบก็เหมือนกับลมหนาวที่พัดผ่านหน้าต่างอย่างไร้ความปรานี แทรกซึมเข้าไปในปกเสื้อของทุกคน
ในห้องประชุม บรรยากาศหนักอึ้งยิ่งกว่าตอนที่หน่วยลาดตารางสอดแนมออกเดินทางเสียอีก ร่างภาพวาดของมาร์คัสถูกกางอยู่บนโต๊ะ บนนั้นมีการทำเครื่องหมายเขตอันตราย เส้นทางที่เป็นไปได้ และจุดทรัพยากรด้วยปากกาสีต่าง ๆ ราวกับแผนที่ยุทธการสำหรับการบุกเข้าสู่ขุมนรก