เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 126 เนื้อบนเขียง
สามวันหลังจากออโตมาเยือน ในที่สุด “คำเชิญ” ที่คาดการณ์ไว้ก็มาถึง ในยามบ่ายที่มืดครึ้มราวกับจะกดทับทั้งนิคมให้จมลงไปนั้น คาร์ลวินนำสมาชิก “กองกำลังพิทักษ์นิคม” ที่ติดอาวุธครบมือถึงแปดคนมาเคาะประตูบ้านของฮั่วหยุนเฟิงและคนอื่น ๆ มันไม่ใช่คำเชิญ แต่เป็นการแจ้งให้ทราบมากกว่า
คาร์ลวินยังคงมีรอยยิ้มที่ผสมผสานระหว่างความเย่อหยิ่งและความกระตือรือร้นจอมปลอมอยู่บนใบหน้า เขายืนอยู่ที่หน้าประตูโดยไม่แม้แต่จะถอดรองเท้าบูทที่เปรอะเปื้อนไปด้วยโคลนและหิมะ สายตาของเขากวาดมองไปรอบห้อง ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ฮั่วหยุนเฟิงซึ่งยืนพิงไม้เท้าอยู่
“คุณฮั่ว คุณมาร์คัส และทุกท่าน” เสียงของเขาดังฟังชัดแฝงไปด้วยความหมายที่ไม่อาจปฏิเสธได้ “ผู้สำเร็จราชการฮันก์ขอเชิญไปหารือเกี่ยวกับแผนการพัฒนาอนาคตของนิคม พวกคุณคือวีรบุรุษและทรัพย์สินอันล้ำค่าของนิคมเรา ผู้สำเร็จราชการบอกว่าต้องรับฟังความคิดเห็นของพวกคุณให้ได้”
อากาศภายในห้องแข็งตัวลงในทันที กล้ามเนื้อของมาร์คัสเกร็งแน่นราวกับเสือดาวที่พร้อมออกปฏิบัติการ สายตาของเขาเย็นชาและจับจ้องไปที่คาร์ลวิน หลี่เจี้ยนกั๋วพยายามฝืนลุกขึ้นจากเก้าอี้ แต่กลับถูกสมาชิกกองกำลังพิทักษ์คนหนึ่งกดไหล่เอาไว้ด้วยท่าทีที่ดูเหมือนไม่ตั้งใจ ลู่เสวี่ยและซาร่าปกป้องเด็ก ๆ ไว้ด้านหลังโดยสัญชาตญาณ เอเลน่าดันแว่นตาของเธอขึ้น ใบหน้าไร้อารมณ์แต่ริมฝีปากที่เม้มแน่นเผยให้เห็นถึงความตึงเครียด