เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 125 ทุกอย่างก็เหมือนกันหมด
พายุหิมะดูเหมือนจะไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย มันพัดกระหน่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่าใส่เยรูซาเล็มใหม่ หรือจะพูดให้ถูกคือผืนดินแห่งนี้ที่เพิ่งถูกตั้งชื่อใหม่ว่า "นิคมคืนสู่ธุลี" ตราดวงอาทิตย์สีทองที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของ "รุ่งอรุณนิรันดร์" ถูกสกัดออกอย่างป่าเถื่อน แทนที่ด้วยตัวอักษรขนาดใหญ่ที่เขียนด้วยสีแดงหยาบๆ บนผนังด้านนอกของวิหาร (ซึ่งตอนนี้เปลี่ยนชื่อเป็น "หอประชุมสภา") ว่า: "ฝุ่นกลับสู่ฝุ่น ธุลีกลับสู่ธุลี" รอยตัวอักษรดูเลือนรางและกระดำกระด่างท่ามกลางหิมะละลายและลมหนาว ราวกับความหวังที่มันเป็นตัวแทนกำลังจางหายไปอย่างรวดเร็ว
สามเดือนผ่านไปแล้วนับตั้งแต่การลุกฮือที่ถูกเรียกว่า "ราตรีโลหิตแห่งพระคุณ"
ความปิติยินดีและความรู้สึกปลดปล่อยในช่วงแรกเปรียบเสมือนฝนฤดูร้อน มาเร็วและไปเร็ว ภายใต้การนำของฮันก์ (ฟ็อกซ์)—ซึ่งตอนนี้ผู้คนเรียกเขาอย่างนอบน้อมว่า "ผู้สำเร็จราชการฮันก์"—และกลุ่มแกนนำ "กลุ่มคืนสู่ธุลี" เหล่าผู้รอดชีวิตได้ใช้ชีวิตในช่วงที่ค่อนข้างราบรื่นอยู่ระยะหนึ่ง ศพถูกจัดการทำความสะอาด ช่องโหว่ของกำแพงล้อมได้รับการซ่อมแซมและเสริมความแข็งแรงให้สูงและหนาขึ้นกว่าเดิมเป็นลำดับแรก แถมยังมีการติดตั้งไฟสปอร์ตไลท์และสัญญาณเตือนภัยแบบชั่วคราวที่หามาจากคลังอาวุธ สิ่งของถูกลงทะเบียนและแบ่งสรรใหม่ แม้จะยังขาดแคลนแต่ก็ไม่ใช่อีกต่อไปแล้วกับการขูดรีดชนชั้นอย่างโจ่งแจ้งในยุคของศาสนจักร บนพื้นฐานแล้วทำได้ตามหลักการแบ่งสรรตามแรงงานและทุกคนมีส่วนได้รับ