เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 89 เสียงเรียกแห่งความเงียบงัน
เสี่ยวหลิวลากขาที่บาดเจ็บไปช่วยมาร์คัสเริ่มเฝ้าระวังแนวรอบนอก สายตากวาดมองไปยังหน้าผาสูงชันทั้งสองฝั่งอย่างต่อเนื่องด้วยความหวาดกลัวว่ากลุ่มปล้นสะดมจะย้อนกลับมาอีก
เอมิลี่และอาดัมประคองกันเดินลงจากรถไฟ เมื่อเห็นสภาพอันน่าเวทนาของเฉินเจี๋ย ใบหน้าเล็ก ๆ ก็ซีดเผือดด้วยความตกใจ น้ำตาไหลรินออกมาอย่างเงียบเชียบ ซีหวังถูกซาร่ากอดไว้แน่นในอ้อมอก ซุกหน้าลงกับลำคอของเธอไม่กล้ามองอีกต่อไป
หลี่เจี้ยนกั๋วอดทนต่อความเจ็บปวดที่หัวไหล่ โดยมีฮั่วหยุนเฟิงช่วยประคอง เขาเดินโซเซไปตรวจสอบความเสียหายของรถไฟ เพียงแค่เหลือบมอง ใจก็เย็นวาบไปครึ่งค่อน
รถพื้นเรียบขบวนหน้าสุดบิดเบี้ยวจนใช้การไม่ได้โดยสิ้นเชิง เชื้อเพลิงสำรอง เครื่องมือ และชิ้นส่วนที่อุตส่าห์หามาได้ยากลำบากต่างเทกระจาดอยู่ข้างรางรถไฟ บางส่วนไถลตกลงไปในหุบเขาลึก ที่ร้ายแรงกว่านั้นคือตะปูยึดรางและแผ่นประกับรางของรางรถไฟช่วงสั้น ๆ ด้านหน้าถูกถอดออกและพรางตาไว้อย่างแนบเนียน ตัวรางรถไฟเองก็บิดเบี้ยวจนเสียรูปจากการถูกบีบอัด หัวรถจักรเต็มไปด้วยรอยกระสุน มีหลายจุดที่เชื้อเพลิงดีเซลและน้ำหล่อเย็นรั่วไหล ท่อแรงดันน้ำมันส่งเสียงรั่วไหลแหบพร่าออกมาเป็นระยะ