เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 41 การล่อจับ
หมอกยามเช้าเหนือทะเลสาบสุพีเรียร์ยังไม่จางหายไป แจ็กหมอบอยู่หลังโขดหินที่เย็นเยียบ ข้อนิ้วของเขาขาวซีดจากการออกแรงกำ—ในเลนส์ของกล้องส่องทางไกลกลางคืน โดรนสีดำที่ประทับตรา “บริษัทน็อกตันไบโอเทค” กำลังลอยลำอยู่เหนือระดับความสูงสามร้อยเมตร เสียงใบพัดที่ปั่นหมอกดูเบาบางราวกับเสียงยุง แต่กลับทิ่มแทงประสาทของทุกคนราวกับเข็ม นี่เป็นวันที่เจ็ดแล้ว ตั้งแต่พวกเขามาตั้งรกรากที่เกาะสุนัขจิ้งจอก โดรนลำนี้จะปรากฏตัวตรงเวลาทุกวัน ราวกับแร้งที่หิวกระหาย คอยบินวนประเมินค่าของ “เหยื่อ”
“ลำที่สามแล้ว รุ่น อาร์คิว-20 ประสิทธิภาพการเก็บเสียงดีกว่ารุ่นก่อนหน้า” แจ็กกระซิบผ่านไมโครโฟนขนาดจิ๋วที่ปกเสื้อ ปลายนิ้วที่คีบลูกปืนเหล็กอยู่ถูกไออุ่นจากร่างกายทำให้ร้อนขึ้น—นี่คือลูกปืนจากตลับลูกปืนที่เขาถอดออกมาจากซากเรือเร็ว มันหนักกว่ากระสุนหนังสติ๊กทั่วไปสามเท่า เพียงพอที่จะยิงทะลุกล้องของโดรนได้ แต่เขาไม่ได้ลงมือ ตามแผนของฮั่วหยุนเฟิง พวกเขาต้อง “แสดง” ให้เหมือนกลุ่มผู้รอดชีวิตที่ตื่นตระหนกจนหาทางไปไม่ถูก เพื่อให้เหล่านักล่าของน็อกตันตายใจ