เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 40 ถูกแอบมอง
หมอกยามเช้าเหนือทะเลสาบสุพีเรียร์ยังไม่จางหาย ฮั่วหยุนเฟิงก็ขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือแล้ว ในฐานะต้นเรือผู้มากประสบการณ์ สิ่งแรกที่เขาทำในทุก ๆ วันคือการตรวจสอบสภาพเรือ เขาใช้ลูกดิ่งวัดความลึกยืนยันระดับน้ำในจุดทอดสมอ ปรับเทียบเข็มทิศที่คลาดเคลื่อนจากความผันผวนของสนามแม่เหล็กในช่วงกลางคืน และสุดท้ายคือการก้มลงดูเส้นกินน้ำลึกที่ใต้ท้องเรือ ปลายนิ้วของเขาแตะโดนคราบน้ำมันสีดำจาง ๆ ซึ่งไม่ใช่ดีเซลแบบที่พวกเขาใช้กันเป็นประจำ
“แปลกจริง” ฮั่วหยุนเฟิงขมวดคิ้ว เขาป้ายคราบน้ำมันลงบนกระดาษสีขาวแผ่นเล็กแล้วส่องดูท่ามกลางแสงยามเช้า สีของมันค่อนข้างเข้มและมีกลิ่นกำมะถันจาง ๆ มันคือน้ำมันเชื้อเพลิงความบริสุทธิ์สูงที่ใช้กับเรือเร็วทางทหาร ไม่ใช่ดีเซลทั่วไปที่ชาวประมงรอบทะเลสาบสุพีเรียร์ใช้กันแน่ เขาเดินทอดน่องไปตามแนวชายฝั่ง และพบรอยขูดขีดของโซ่สมอเรือที่แปลกตาในซอกหิน ระยะห่างของข้อโซ่กว้างกว่าโซ่สมอของเรือหวังวาถึงสองนิ้ว เห็นได้ชัดว่าเป็นเรือที่มีระวางขับน้ำขนาดใหญ่กว่าทิ้งร่องรอยเอาไว้
“ฮั่วหยุนเฟิง อาหารเช้าเสร็จแล้ว!” เสียงของซาร่าดังมาจากริมฝั่ง เธอและมารีอากำลังวางแผ่นข้าวโอ๊ตอบกรอบลงบนโต๊ะหินหน้าบ้านไม้ อาดัมวัยสี่ขวบและซีหวังกำลังวิ่งไล่ตามเถี่ยฉุย ส่วนเอมิลี่นั่งยอง ๆ อยู่ข้าง ๆ ใช้กิ่งไม้ขีดเขียนรูปทะเลสาบอีรี นั่นคือ “บ้านเก่า” ในความทรงจำของเธอ