บทที่ 322 กัวเฟิ่งเสี้ยวผู้ปลดวางภาระ

บทที่ 322 กัวเฟิ่งเสี้ยวผู้ปลดวางภาระ

วาจาของกัวเจียแฝงความน้อยเนื้อต่ำใจและความตัดพ้ออยู่บ้าง ซึ่งเตี่ยนโม่ก็เข้าใจได้เป็นอย่างดี

หากตัดเรื่องสุขภาพร่างกายที่ทำให้มีอายุสั้นออกไป และหากประวัติศาสตร์มิได้ถูกเปลี่ยนแปลงเพราะการเข้ามาแทรกแซงของตน เขาย่อมเป็นคนสนิทอันดับหนึ่งของเฉาเฒ่าอย่างไม่ต้องสงสัย หากเอ่ยปากจะขอนำทัพสักกองมีหรือจะไม่ได้

คนเราบางคราย่อมกลัวการเปรียบเทียบ อุปนิสัยของกัวเจียนั้นรักอิสระและเปิดกว้างอย่างยิ่ง อีกทั้งบนตัวเขาก็มิได้มีริษยาการเหยียดหยามกันเองของพวกบัณฑิตเลยแม้แต่น้อย ทว่าในฐานะกุนซือด้วยกันแล้ว มีผู้ใดบ้างเล่าที่มิได้ปรารถนาจะสร้างวีรกรรมวางอุบายเดียวสยบใต้หล้า

หลายปีมานี้ในค่ายเฉา มีขุนเขาใหญ่อย่างเตี่ยนโม่ขวางกั้นอยู่เบื้องหน้า แม้จะเก่งกาจระดับกัวเจีย แต่โอกาสที่จะได้แสดงฝีมือก็มีไม่มากนัก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการได้นำทัพด้วยตนเองเพื่อสร้างผลงานอันเจิดจรัส