กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 323 ความกล้าหาญชาญยุทธ์และความอดกลั้นของหลิวเป้ย
อำเภอหลงเปียนเป็นที่ว่าการเมืองเจียวจื่อ และยังเป็นฐานที่มั่นใหญ่ของซื่อเซี่ยอีกด้วย
ยามนี้เบื้องล่างประตูด่านเมือง คนสี่คนกำลังขี่ม้าแหงนหน้ามองทหารยามบนกำแพงด่าน นอกจากสามพี่น้องหลิว กวน จางแล้ว ยังมีอีกคนหนึ่ง นั่นคืออู๋จวี้ อู๋จื่อชิง
อู๋จวี้กับซื่อเซี่ยต่างแบ่งกันปกครองคนละเมืองในเจียวโจว นับเป็นขุนนางร่วมรุ่นกันมาหลายปี ครานี้เขาทำหน้าที่เป็นผู้ชักนำ พาสามคนหลิว กวน จางเข้ามายังหลงเปียนด้วยตนเอง ก็เพื่อเกลี้ยกล่อมให้ซื่อเซี่ยยอมสวามิภักดิ์
หลังเจรจาความที่หน้าประตูเมืองอยู่ครู่หนึ่ง เซี่ยวเว่ยผู้เฝ้าเมืองก็ส่งคนนำทั้งสี่เข้าเมือง มุ่งตรงไปยังจวนไท่โส่วตลอดทาง
"ฮ่าๆ น้องรักจื่อชิง ไม่ได้เจอกันสองปีแล้วสินะ ยังคงสง่างามผึ่งผายไม่เปลี่ยนเลย" ชายวัยราวห้าสิบปีผู้มีหนวดเคราและเส้นผมขาวโพลนแย้มยิ้มเดินออกมาต้อนรับ
"พี่เวยเยี่ยนต่างหากที่ยิ่งแก่ยิ่งกระปรี้กระเปร่า ดูแล้วยังอ่อนวัยกว่าเมื่อก่อนเสียอีก"