บทที่ 321 จื่อจี้มิได้แซ่เฉา

บทที่ 321 จื่อจี้มิได้แซ่เฉา

วันพรุ่งนี้ก็ต้องกรีฑาทัพแล้ว การจากไปครานี้ยังมิต่างรู้ว่าจะได้พบกันอีกเมื่อใด ด้วยความที่คงจะเบื่อหน่ายการสนทนายืดยาวใต้ระเบียง กัวเจียจึงตั้งใจจะชวนเตี่ยนโม่ไปท่องสถานเริงรมย์ในเมืองซีหลิงสักครา อย่างน้อยก็ถือว่าสร้างความทรงจำอันลึกซึ้งไว้แก่กัน

อันที่จริงสถานเริงรมย์ที่กัวเจียชอบไปนั้น แตกต่างจากซ่องนางโลมที่สองผู้กล้าพยัคฆ์หาญไปเยือนโดยสิ้นเชิง มิได้ดิบเถื่อนเรียบง่ายปานนั้น หากแต่เป็นสถานที่ที่เหล่าปัญญาชนผู้เสแสร้งทรงภูมิมาชุมนุมกัน ร่ำสุราอย่างสำราญใจ ร่ายบทกวีขับขาน หวังจะอาศัยแรงบันดาลใจจากบรรยากาศปลดเปลื้องพันธนาการเพื่อรังสรรค์ผลงานชิ้นเอกสะเทือนโลก ทั้งยังเป็นการสร้างชื่อเสียงทั้งยามมีชีวิตและหลังลาลับ